> Home
> Classicale vergadering
> Predikanten
> Voor kerkenraden
> Leestips
> Cursussen
> Gemeenten
> Gemeenteadviseur
> Vergaderlocaties
> Kerkgebouwen
> Visitatie
> Classicaal Regionaal Overleg
> Regionaal Adviseur CV
> Generale Synode
> ANBI
> Fotoalbums
> Open monumentendag
> Nieuwe Bijbelvertaling
> Nieuw liedboek 2012
> Downloads
> Links
Nieuwe Bijbelvertaling

De teksten van de Bijbel zijn oorspronkelijk geschreven in het Hebreeuws (het Oude Testament) en het Grieks (het Nieuwe Testament).
In kerkdiensten worden al eeuwenlang allerlei vertalingen in het Nederlands gebruikt. Er verschijnen regelmatig nieuwe vertalingen.
Een aantal daarvan heeft officiële goedkeuring gekregen. Bijvoorbeeld de Statenvertaling (1637 voor het eerst verschenen) en de vertaling van het Nederlands Bijbelgenootschap (NBG) uit 1951.

De Nieuwe Bijbelvertaling
Op 31 oktober 2004 werd aan alle kerken in Nederland de Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) aangeboden. Deze vertaling van het NBG en de Katholieke Bijbelstichting (KBS) kwam tot stand op verzoek van de kerken. Supervisoren uit kerkelijke kring zagen toe op de kwaliteit van de vertaling.
De Protestantse Kerk gaf de NBV vrij om deze in de kerkdiensten te beproeven. In 2009 neemt de kerk de beslissing of (ook) de Nieuwe Bijbelvertaling kerkelijke goedkeuring krijgt.

Op de website van de Protestantse Kerk in Nederland staat een artikel over het beproeven van de Nieuwe Bijbelvertaling.

Kortgeleden stond in Reformatorisch Dagblad het volgende artikel.

Deurloo en Ter Linden: NBV niet trouw aan brontekst

11-07-2008 20:15 | Kerkredactie
/media/De NBV is niet trouw aan de brontekst, stellen prof. dr. Deurloo en ds. Ter Linden. 

De NBV is niet trouw aan de brontekst, 
stellen prof. dr. Deurloo en ds. Ter Linden.

AMSTERDAM - De Nieuwe Bijbelvertaling (NBV) laat het vooral afweten in haar trouw aan de brontekst. „Er worden woorden en zinnen weggelaten en toegevoegd, er wordt veelvuldig geparafraseerd en niet zelden ook nog verkeerd geparafraseerd”, stellen prof. dr. Karel Deurloo en ds. Nico ter Linden.

De theologen uiten hun kritiek in het boek ”Het luistert nauw. De Nieuwe Bijbelvertaling nader bekeken” (uitg. Van Gennep, Amsterdam), dat recent verscheen. Prof. Deurloo is emeritus hoogleraar Oude Testament in Amsterdam, ds. Ter Linden auteur van de zesdelige hervertelling van de Bijbel ”Het verhaal gaat…”

De auteurs vinden dat „bewuste woordherhalingen van de schrijvers van weleer worden genegeerd, citaten niet als citaten onderkend, poëtische teksten in houterig proza weergegeven en klassieke teksten onnodig ’bij de tijd’ gebracht.”

Het diepste verwijt dat men volgens de auteurs de NBV kan maken is dat daarin ”God de Heer” voorkomt. De schrijvers geven de er voorkeur aan de transcriptie uit het Hebreeuws te laten staan: JHWH. JHWH, die is God, er is geen andere God. „Het algemeen almachtige, alwetende, alomtegenwoordige (et cetera) Opperwezen is een afgod. JHWH is God!”

Uit dit voorbeeld blijkt al duidelijk dat de vertalers zich bewust moeten zijn van hun theologische positie. „Zou het niet mogelijk zijn dat de vertaler die zegt vrij van alle theologie te zijn er een slechte theologie op nahoudt?”

De NBV heeft als doelstellingen brontekstgetrouw en doeltaalgericht te zijn. Vertalen houdt echter in dat je niet de vreemde taal in je eigen taal overbrengt, maar een tekst uit die vreemde taal. „De NBV streeft ernaar doeltaalgericht te zijn, maar het is een vaag ideaal dat precisering behoeft. Een vertaler schept in de doeltaal immers een nieuwe tékst, die representatief moet zijn voor de vertaalde grondtekst.”

Niet alles wat de doeltaal in het Nederlands te bieden heeft, is geschikt om voor een vertaling van Bijbelteksten te dienen. Vaste uitdrukkingen zoals „stank voor dank” (1 Sam. 25:21) achten de auteurs niet passend. Het herhaaldelijk gebruikte woord „slapen met” voor geslachtsgemeenschap is volgens hen vreemd aan Hebreeuwse teksten. Het woord kribbe werd voederbak, „daarmee achteloos de band met talloze kerstliedjes verbrekend.” De bekende uitdrukking: „En het geschiedde in die dagen”, wordt „In die tijd.” Het bijzondere van „de dagen” is echter volgens de schrijvers dat daarmee de menselijk ervaren tijd wordt uitgedrukt. „Een mens télt weliswaar de jaren, maar hij lééft de dagen.”

De auteurs laten echter duidelijk weten dat ze niet geloven in het historisch gehalte van de Bijbelverhalen. „Waar gebeurd! Dat kun je bij praktisch ieder Bijbelverhaal uitroepen. Maar tegelijk kun je bijna altijd bij hetzelfde Bijbelverhaal zeggen: onhistorisch! De vertellers schrijven niet de vaderlandse geschiedenis van Israël, zij zetten geen ’feiten’ op een rijtje, maar zij vertellen op zo’n manier van een gebeuren dat hun hoorders erin betrokken raken.”

Klik hier!De vertalers van de NBV zijn volgens de auteurs niet zelden zo door „de vermeende historiciteit van een verhaal” bevangen dat zij historiserende effecten in hun vertalingen meesmokkelen. „De NBV heeft daar meer een handje van de NBG’51. De NBV doet het zelfs sterker dan de Statenvertaling, en dat terwijl in de zeventiende eeuw de historiciteit van de Bijbelverhalen zo ongeveer een dogma was.” Zo vallen de auteurs over de theologische inleiding op het boek Genesis, dat gezien wordt als een verhaal over het ontstaan van de wereld, de mensheid en Israël. „Als we het al niet dachten.”

De vertalers van de Herziene Statenvertaling (HSV) blijven volgens hen dicht bij de tekst van de Statenvertaling en vertalen redelijk idiolect, maar waar men zich daarvan verwijdert, wordt de tekst dubieus, aldus de auteurs. Waar men de Statenvertaling had kunnen verbeteren (zo is het ”uitspansel” in Genesis 1 geen ”gewelf” geworden), laat men dat na. Zij betreuren ook het vervangen van Gij door de beleefdheidsvorm U. De auteurs vinden het beter om het respectvolle Gij te laten staan, of met Huub Oosterhuis te kiezen voor het intieme Jij.

De auteurs hopen dat er nog een echt Bijbelgetrouwe correctiecommissie aan de slag gaat met bijzondere aandacht voor „de spreekwijzen van de Heilige Geest”, met name in het boek Genesis.
Einde artikel

Naardense Bijbel
Klik hier!Naast de Statenvertaling en de Herziene Statenvertaling is er de Naardense Bijbel.
Deze vertaling van de heer Pieter Oussoren poogt - evenals de beide Statenvertalingen - heel nauw de oorspronleijke tekst van het Oude en Nieuwe Testament te volgen. Op de website kunt u daarover meer informtie lezen.

 
 

 


Laatste Nieuws
- Beroepingswerk per 28-05-2017
 
Agenda
Er zijn geen items
 

Nieuwsbrief

Actief worden geinformeerd over een aantal activiteiten in de komende maand?

Wordt gratis abonnee!

Aanmelden
Afmelden